Słowniczek

AKOMODACJA:
mecha­nizm przy­sto­so­wa­nia się oka do widze­nia przed­mio­tów znaj­du­ją­cych się w róż­nych odle­gło­ściach. Soczewka zmie­nia swój kształt dzięki pracy mię­śnia rzęskowego.

ASTYGMATYZM:
trud­ność w zogni­sko­wa­niu obiek­tów znaj­du­ją­cych się bli­sko i/lub daleko, wyni­ka­jąca z faktu, że ogni­sko­wa­nie odbywa się na róż­nych płasz­czy­znach zamiast w jed­nym punk­cie siat­kówki, czyli taka osoba zamiast kropki widzi prze­ci­nek. Oko wów­czas kształ­tem zbli­żone jest do piłki do rugby.

BRODAWKA:
ina­czej tar­cza nerwu wzro­ko­wego to owalny lub okrą­gły obszar, o śred­nicy około 2 mm, który two­rzy począt­kową drogę nerwu wzrokowego.

DOŁEK ŚRODKOWY SIATKÓWKI:
środ­kowa część siat­kówki odpo­wie­dzialna za ostre cen­tralne widzenie.

GAŁKA OCZNA:
oko jako całość. Ma kształt zbli­żony do kuli o śred­nicy około 2,5 cm.

KRÓTKOWZROCZNOŚĆ (mio­pia):
zmniej­sze­nie zdol­no­ści widze­nia z daleka.

MRUGANIE:
ruch powiek pod­czas ich szyb­kiego otwie­ra­nia i zamy­ka­nia się. Może być wywo­łany uczu­ciem sucho­ści oka, obec­no­ścią ciała obcego w oku, nad­mier­nym świa­tłem, itp.

NADWZROCZNOŚĆ (hiper­me­tro­pia):
zabu­rze­nia w widze­niu zarówno z daleka (przy dużej nad­wzrocz­no­ści) jak i z bli­ska, kiedy ako­mo­da­cja jest zwol­niona. Obrazy z nie­skoń­czo­no­ści two­rzone są w obsza­rze za siatkówką.

OSTROŚĆ WZROKU:
zdol­ność oka do roz­po­zna­wa­nia sym­boli i liter o okre­ślo­nej wielkości.

OTARCIE ROGÓWKI:
uszko­dze­nie rogówki spo­wo­do­wane zadra­pa­niem, cię­ciem lub pro­mie­niami UV.

POLE WIDZENIA:
obszar świata zewnętrz­nego, który można widzieć bez poru­sza­nia oczami lub głową w okre­ślo­nej odle­gło­ści od punktu fik­sa­cji. Ina­czej – zbiór punk­tów postrze­ga­nych przez dane oko
jednocześnie.

PRĘCIKI:
komórki ner­wowe w siat­kówce, pobu­dzane do dzia­ła­nia w przy­ćmio­nym świetle.

ROGÓWKA:
prze­źro­czy­sta przed­nia część oka, która wygląda jak szkiełko w zegarku. Bogata w zakoń­cze­nia nerwowe.

SIATKÓWKA:
tkanka ner­wowa odbie­ra­jąca wra­że­nia wzro­kowe tak jak ekran w kinie. W takiej for­mie obrazy prze­ka­zy­wane są do mózgu za pomocą nerwu wzrokowego.

SOCZEWKA:
żywa soczewka oka. Umiesz­czona jest za tęczówką i czę­ściowo widoczna przez źre­nicę. Jej zada­niem jest sku­pie­nie pro­mieni świa­tła na siat­kówce. Prze­źro­czy­sta z początku, z wie­kiem traci na przejrzystości.

STARCZOWZROCZNOŚĆ (pres­bio­pia):
zmniej­sze­nie zdol­no­ści widze­nia z bli­ska. Wystę­puje zazwy­czaj u osób po 40-stce i jest skut­kiem natu­ral­nego pro­cesu sta­rze­nia się soczewki.

STYGMATYZM:
brak defek­tów wzroku.

ŚWIATŁOWSTRĘT:
brak tole­ran­cji na światło.

TĘCZÓWKA:
kolo­rowa część oka, którą czę­sto chcie­li­by­śmy zmie­nić. Działa jak rodzaj przy­słony o zmien­nej wiel­ko­ści w zależ­no­ści od róż­nych czyn­ni­ków, w tym inten­syw­no­ści światła.

TWARDÓWKA:
prze­dłu­że­nie rogówki na pozo­sta­łej czę­ści oka. Speł­nia głów­nie zada­nie mecha­niczne pod­trzy­my­wa­nia i ochrony oka.

WYTRZESZCZ:
nad­mierne wysu­nię­cie gałki ocznej w sto­sunku do kra­wę­dzi oczodołu.

ŹRENICA:
cen­tralny czarny otwór w tęczówce, przez który wpada świa­tło do oka.

ZAĆMA:
pro­ces męt­nie­nia soczewki, który spra­wia, że widze­nie jest zama­zane i nieostre.